We kunnen de hele wereld aan!

Deze zin kwam in ons hoofd op toen we het gekke idee kregen om op een vrije middag te gaan relaxen bij de rivier. Het was mooi weer, dus wij pakken de gitaar en Martine's koffertje. We smeren brood. Nemen een boek mee en een kleedje. En gaan met die banaan. Wij denken, dat doen we even! (: Nu we toch de hele wereld aan kunnen. Maar het valt toch nog wel tegen. We moeten (wat we van te voren al wel wisten) een biljoen trappen af naar de rivier. Komen we daar, blijkt het nog best wel koud te zijn. En na een poosje daar te hebben gezeten, genoten van het uitzicht. Ons geirriteerd aan een paar vervelende Moldaafse jongens die met een bootje ging vissen op de Nistru. Man man, wat een middag. En toen moesten we ook weer terug. Wat een toch zeg. Maar het was wel een leuke middag!

Gister, zondag, heeft 1 lid van het team ons allen voor goed verlaten. Haar tijd zat er op. Het is best wel verdrietig voor de rest van het team. En dus denken wij dat dit een zware week wordt.


Mijn (Hannah's) mama is jarig vandaag (: Gefeliciteer mam! Namens ons allebei.

Heel veel liefs,
de volgende keer meer.

Hannah
&Martine


Laat zo je licht maar schijnen
Bij alles wat je doet
Zodat de mensen zeggen
God is goed

"Ik was hongerig en jij gaf mij te eten"

Ja... dat liedje heb ik al heel vaak in mijn hoofd gehad deze week. Donderdagmiddag gingen Denise en ik bij mensen op bezoek die hun huis niet uit kunnen omdat ze zo oud zijn. Denise vond het leuk om de gitaar mee te nemen, zodat we wat konden spelen en zingen, dus dat deden we. Al lopend met in een plastic zak 2 broden, een thermoskan en soep en in de andere hand een gitaar liepen we over de onverharde, modderige wegen met kuilen en gaten naar de oude huisjes. Ik voelde me net als Maria van de Sound of Music. Binnenkomend in een huisje zag ik een hele oude vrouw op "bed" liggen die het super koud had. We moesten bij haar komen zitten en we probeerden wat met haar te communiceren. Na een poosje pakte ik de gitaar erbij en probeerde ik wat te spelen, alleen de gitaar was zo vals dat het echt niet klonk. (nee paps dit keer lag het echt niet aan mij:P) We hebben haar lekker onder de dekens gestopt en haar thee gegeven. Later zijn we nog naar een kluizenaar geweest waar we de soep gebracht hebben. Deze bezoeken zijn een van de vele activiteiten die het OM team doet.
Verder hebben we ook al meegedaan met andere activiteiten bijv. een internaat bezocht, koken voor oude mensen en we hebben spelletjes gedaan met tieners uit de plaats.

Ik kan niet precies beschrijven hoe het allemaal is, maar het is goed dat we hier zijn en mee mogen helpen bij de projecten! Het appartement waar we verblijven is best groot en lekker warm. Dat laatste moet ook wel want gisteren lag er sneeuw buiten en was het heel koud. Dus lieve mensen, we vermaken ons prima en het gaat echt heel goed met ons!!

Heel leuk dat we zoveel mails en reacties krijgen!!! Dank jullie wel daarvoor!
Heel veel liefs uit Moldavie van Hannah en Martine

Ik was hongerig en jij gaf Mij te eten
Toen Ik dorst had bood je Mij je beker aan
En wat je ooit gedaan hebt aan de minste van Mijn broeders
Zegt Jezus
Dat heb jij aan Mij gedaan

Toen Ik koud was gaf je Mij je eigen kleren
Ik was een vreemdeling jij liet Mij binnengaan
En wat je ooit gedaan hebt aan de minste van Mijn broeders
Zegt Jezus
Dat heb jij aan Mij gedaan

Toen Ik ziek was ben jij mij komen helpen
Ik was gevangen jij ging niet bij Mij vandaan
En wat je ooit gedaan hebt aan de minste van Mijn broeders
Zegt Jezus
Dat heb jij aan Mij gedaan

Rezina

Buna ziua, (goedendag)

Gisteren om half 1 zijn we aangekomen in Rezina, na een bustrip van 2,5 uur. Het team is heel leuk. Het bestaat uit Andy, Corinne, Denise, Kristine, Marcel en Esther. Vandaag(donderdag) zijn we gelijk aan het werk gegaan. Nouja, gelijk... we hebben eerst de hele morgen (van 10 tot 12) de week ingepland.. Ik snapte er niet heel veel van ofzo. Het was heel rommelig enzo. Maar wel grappig. We zijn met z'n 5en naar het dorpje Prepiceni geweest ongeveer een half uur van Rezina.
Martine heeft oude mensen bezocht en ik heb geknutseld met wat kinderen in de plaatselijke kerk.
We maken het prima en gaan nu naar ons appartement,

next time more (:

Liefs Hannah

Ps: dikke kus van Martine!

Pps: we worden aardig moe van het engels praten en in het engels denken en dan weer in het nederlands denken en dan met Corinne nederlands praten en dan ook nog naar Romeens luisteren.
We kunnen ons al voorstellen in het Roemeens en tellen in het roemeens. En groeten in het Roemeens.

Het land lacht ons toe!

Alsof we in een film te recht zijn gekomen. Dat was Martine's eerste reactie toen we met onze moldaviesche vrienden door de stad reden.
We hebben suuuuuper lekker weer mee genomen. Waar vandaan, we hebben geen idee. Maar het weer is GEWELDIG!
Het was bizar hoe we vanmorgen weg gingen en nu in een andere wereld terecht zijn gekomen. Het vliegen was geweldig, wel spannend, maar ook wel heel leuk (:
We kwamen naast een man van ongeveer 60 te zitten, die ook naar Moldavie ging. We hebben lekker gekletst over de Wittenberg en over onze stage. Ik, Hannah, zei dat ik zenuwachtig was en toen reageerde hij met: Oh, maar als je een bijbelschool doet weet je wel waar je je rust moet zoeken! :D
In Oostenrijk heeft hij ons keurig netjes naar onze gate gebracht. Zelf moest hij ook dit vliegtuig hebben. Hij was voor ons en liet zijn riem liggen. Die hebben wij mee genomen, zovan: wij zien hem toch zo weer. Dit was dus niet het geval. De beste man zat niet in ons vliegtuig. Hij was waarschijnlijk hard op zoek naar de riem die netjes in onze tas zat. Vliegtuig gemist, helaas.
(Beste meneer, we hopen dat u als nog een fijne reis hebt gehad naar Moldavie. Hij spijt ons voor wat we gedaan hebben. Misschien zien we u nog een keer ! Liefs van ons.)
Verder maken we het prima. Het OM huis is een mooi huis waar de lampen niet heel stevig zijn (ahumm, handige-Hannah) Het hele verhaal: We liepen de trap op en er hing een lamp aan de muur en die zag ik, Hannah, dus niet. En nu ligt ie aan diggelen op de trap. (inmiddels al weer opgeruimt) + Hannah met blauwe arm! En ondertussen ook nog bijna een blauwe voet, want ik ben ook al over een deur post gestruikeld (Wie heeft er dan ook deur posten van 15 cm hoog!) - Lachbui van Martine!
We blijven hier iniedergeval tot woensdag ochtend. Dan gaan wij door naar Rezina. Hoe precies dat weten we nog niet.
We hebben al een kopje thee op en wat koekjes, nu gaan we chocola eten op onze kamer. Om 6 uur hebben we supper.
We slapen met z'n tweeen op een kamer. Het grappige trouwens is, dat hier gewoon de ramen open staan en het vet lekker weer is. Het is gewoon echt heet! (bijna)

We houden van jullie allemaal!

Lieeeeeeeeeeeeeeeeefs,
van ons!

Check Check Double Check

Lieve mensen,

Nog een paar uurtjes wachten en het is eindelijk zo ver: DE STAGE GAAT BEGINNEN!
De koffers staan al klaar om meegenomen te worden, de laatste mensen druppelen binnen om afscheid te nemen.. de laatste zakdoekjes worden gepakt voor alle tranen;) en dan is het straks proberen om nog wat slaap te krijgen voordat we gaan..

Morgenvroeg rond 10 uur hopen we de Nederlandse bodem te verlaten en vliegen we naar Wenen om daar over te stappen op het vliegtuig dat ons naar Moldavië zal brengen.
Daar aangekomen zullen we eerst een dag in de hoofdstad verblijven bij het team van Operatie Mobilisatie. Zij zullen ons voorbereiden op het verblijf in Rezina, waar we waarschijnlijk dinsdagmiddag zullen aankomen.

We willen jullie allemaal nu al bedanken voor alle lieve berichten, kaartjes, woorden en al jullie meeleven! Het doet ons heel goed. We voelen ons gedragen door alle gebeden en weten dat God met ons zal zijn!

You raise me up so I can stand on mountains
You raise me up to walk on stormy seas
I am strong when I am on Your shoulders
You raise me up to more than I can be

We hebben er heel veel zin in!
Heel veel liefs van Hannah en Martine

Steeds dichterbij

Wat de toekomst brengen moge,
Mij geleidt des Heeren hand;
moedig sla ik dus de oogen
naar het onbekende land.
Leer mij volgen zonder vragen;
Vader, wat Gij doet is goed!
Leer mij slechts het heden dragen
met een rustig kalmen moed!

Heer, ik wil Uw liefde loven,
al begrijpt mijn ziel U niet.
Zalig hij, die durft geloven,
ook wanneer het oog niet ziet.
Schijnen mij Uw wegen duister,
zie, ik vraag U niet: waarom?
Eenmaal zie ik al Uw luister,
als ik in Uw hemel kom!

Laat mij niet mijn lot beslissen:
zo ik mocht, ik durfde niet.
Ach, hoe zou ik mij vergissen,
Als Gij mij de keuze liet!
Wil mij als een kind behand'len,
dat alleen den weg niet vindt:
neem mijn hand in Uwe handen
en geleid mij als een kind.

Waar de weg mij brengen moge,
aan des Vaders trouwe hand
loop ik met gesloten ogen
naar het onbekende land.


Dit vonden we wel toepasselijk!

Super fijn dat je met ons mee reist!

Hello hello!

Welkom op deze blog! Wij zijn Hannah en Martine en gaan van 14 maart tot en met 23 april stagelopen in Moldavië. We zullen meewerken in het team van Operatie Mobilisatie in de plaats Rezina. Om je op de hoogte te houden van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis, willen we op deze site een reisdagboek bijhouden. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden.

We zien je graag terug op ons reisblog en laat gerust een een berichtje achter!(via de mail als je niet in bezit bent van een gmail account)

Leuk dat je met ons meereist!
Lots of loooove,

Martine en Hannah